Το νερό δεν αποτελεί πολυτέλεια. Είναι το πλέον βασικό δημόσιο αγαθό και προϋπόθεση αξιοπρεπούς διαβίωσης. Όταν όμως, μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού και εν μέσω υψηλών θερμοκρασιών, ολόκληρες περιοχές μένουν χωρίς υδροδότηση εξαιτίας βλάβης στο δίκτυο, το ζήτημα παύει να είναι απλώς τεχνικό. Μετατρέπεται σε θέμα δημόσιας υγείας, πολιτικής προστασίας και αποτελεσματικότητας της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Αυτό ακριβώς βίωσαν κάτοικοι του Δήμου Ωρωπού Αττικής το πρώτο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου, όταν, σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, η θραύση κεντρικού αγωγού άφησε περιοχές χωρίς νερό για πολλές ώρες. Σε μία περίοδο κατά την οποία ο υδράργυρος παραμένει σε υψηλά επίπεδα και χιλιάδες παραθεριστές βρίσκονται στην περιοχή, η έλλειψη νερού δημιούργησε συνθήκες έντονης αναστάτωσης.
Η μεγαλύτερη ανησυχία αφορά τους ανθρώπους που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν εύκολα μία τέτοια κατάσταση. Ηλικιωμένοι που ζουν μόνοι, άτομα με προβλήματα υγείας, οικογένειες με μικρά παιδιά και άνθρωποι που χρειάζονται συνεχή πρόσβαση σε νερό για λόγους υγιεινής και φαρμακευτικής αγωγής βρέθηκαν αντιμέτωποι με μία πραγματικότητα που δύσκολα συμβιβάζεται με τις απαιτήσεις ενός σύγχρονου δήμου.
Η εικόνα κατοίκων να αναζητούν εμφιαλωμένο νερό για τις στοιχειώδεις καθημερινές ανάγκες ή να περιμένουν επί ώρες την αποκατάσταση της βλάβης αναδεικνύει ένα ευρύτερο πρόβλημα: πόσο ανθεκτικές είναι οι βασικές υποδομές ύδρευσης απέναντι σε μία βλάβη και πόσο γρήγορα μπορεί να ανταποκριθεί ο μηχανισμός αποκατάστασης;
Οι βλάβες σε δίκτυα ύδρευσης είναι ασφαλώς πιθανό να συμβούν σε κάθε περιοχή της χώρας. Κανένα δίκτυο δεν είναι αλάνθαστο. Εκείνο όμως που κρίνεται κάθε φορά είναι η ταχύτητα αντίδρασης, η συνεχής ενημέρωση των πολιτών και η ύπαρξη σχεδίου για την προστασία των ευάλωτων ομάδων μέχρι να αποκατασταθεί η ομαλότητα.
Σε τέτοιες περιπτώσεις οι πολίτες δεν ζητούν κάτι παράλογο αλλά κάτι αυτονόητο. Ζητούν σαφή ενημέρωση για το μέγεθος της βλάβης, ρεαλιστική εκτίμηση του χρόνου αποκατάστασης και, όπου απαιτείται, μέτρα υποστήριξης για όσους δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν μόνοι τους.
Το περιστατικό αναδεικνύει και ένα διαχρονικό ζήτημα που απασχολεί πολλούς δήμους της χώρας: τη γήρανση των δικτύων ύδρευσης. Οι συνεχείς διαρροές, οι παλαιοί αγωγοί και οι επαναλαμβανόμενες βλάβες αποτελούν ένδειξη ότι απαιτούνται σημαντικές επενδύσεις σε έργα συντήρησης και εκσυγχρονισμού, πριν τα προβλήματα γίνουν ακόμη πιο συχνά.
Ο Δήμος Ωρωπού διαθέτει υπηρεσία ύδρευσης που ανακοινώνει κατά καιρούς εργασίες και έκτακτες βλάβες, γεγονός που δείχνει ότι το δίκτυο αντιμετωπίζει κατά διαστήματα τεχνικές δυσκολίες.
Το συγκεκριμένο περιστατικό, ωστόσο, υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε διακοπή νερού δεν υπάρχουν απλώς σωλήνες που έσπασαν. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να πιουν νερό, να πλυθούν, να μαγειρέψουν ή να προστατευθούν από τη ζέστη.
Η τοπική κοινωνία αναμένει πλέον σαφείς απαντήσεις: ποια ήταν η ακριβής αιτία της βλάβης, πόσος χρόνος απαιτήθηκε για την πλήρη αποκατάσταση, ποια μέτρα ελήφθησαν για την εξυπηρέτηση των ευάλωτων πολιτών και, κυρίως, τι σχεδιάζεται ώστε ανάλογες εικόνες να μη επαναληφθούν στο μέλλον. Γιατί το νερό δεν είναι προνόμιο. Είναι θεμελιώδες δικαίωμα και η απρόσκοπτη πρόσβασή του αποτελεί βασική υποχρέωση κάθε σύγχρονης δημόσιας διοίκησης.